ویتامین ها و مواد معدنی مفید برای تقویت و جلوگیری از ریزش مو

همه افراد دوست دارند موهای سالم و زیبا داشته باشند. در واقع سلامت مو به زیبایی افراد کمک زیادی می‌کند. مو نیز مانند سایر اعضای بدن برای رشد و سلامت نیاز به برخی از ویتامین ها و مواد معدنی دارد.
کمبود برخی از ویتامین‌ها و مواد معدنی باعث ریزش مو، نازک شدن تار مو و شکنندگی آن می‌شود. برخی عوامل دیگر از جمله عوامل ژنتیکی و تغییرات هورمونی نیز در سلامت مو دخیل هستند.
یکی از مهمترین فاکتورها در سلامت مو داشتن تغذیه مناسب و سالم است.

ویتامین A 

ویتامین A یک ویتامین محلول در چربی است که تقریبا همه سلول های بدن برای رشد به آن نیاز دارند. ویتامین A نقش حیاتی برای فعالیت سالم قلب و عروق دارد و برای تنظیم فشار خون لازم است. همچنین این ویتامین برای سلامت بینایی بسیار لازم و ضروری است. ویتامین A برای نگهداری از سلول‌های بدن و جلوگیری از پیری زودرس آنها نیز مفید است. علاوه بر اینها این ویتامین به غدد پوستی کمک می‌کند که یک ماده روغنی به نام سبیوم تولید کند و پوست سر را مرطوب نگه داشته و به سلامت مو کمک می کند.
کمبود ویتامین A باعث مشکلات متعددی برای سلامتی فرد می شود که یکی از آنها ریزش مو است. لازم به ذکر است که همان‌طور که کمبود ویتامین A باعث مشکلات متعدد می‌شود، مصرف بیش از اندازه این ویتامین نیز خطرناک است و مصرف بیش از حد مجاز آن می تواند نتیجه عکس داشته و باعث ریزش مو شود. بنابراین در صورت مصرف مکمل های ویتامین A باید میزان مجاز مصرف آن را بدانیم برای آگاهی از میزان مجاز مصرف مکمل های ویتامین A می‌توانید با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
برخی از منابع گیاهی ویتامینA عبارتند از: هویج، کدو حلوایی، اسفناج و کلم
موارد ذکر شده حاوی مقادیر زیادی بتاکاروتن هستند که تبدیل به ویتامین A می شود. علاوه بر منابع گیاهی برخی منابع حیوانی نیز سرشار از ویتامین A هستند. به طور مثال می‌توان به شیر، تخم مرغ و ماست اشاره کرد. یکی از منابع شناخته شده ویتامین A روغن کبد ماهی است که در داروخانه ها به صورت مکمل موجود می باشد.

ویتامین B

ویتامین B یکی از ویتامین‌های محلول در آب است. یکی از بهترین ویتامین هایی که برای رشد مو بسیار مفید است ویتامین B1 می باشد که به آن بیوتین نیز گفته می شود. مطالعات زیادی در زمینه ارتباط کمبود بیوتین بر روی ریزش مو صورت پذیرفته است و نتایج حاصل از این مطالعات بیانگر این هستند که کمبود بیوتین باعث ریزش مو می گردد. هر چند بیوتین به عنوان یک درمان جایگزین برای ریزش مو مورد استفاده قرار می گیرد اما میزان پاسخ دهی به درمان در افرادی که دچار کمبود بیوتین هستند بسیار بهتر و مطلوب‌تر است.
خوشبختانه بیوتین در بسیاری از منابع غذایی یافت می شود. در حالی که متخصصین معتقدند که مصرف بیوتین در افراد سالم باعث رشد بهتر موها می شود اما هنوز تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است که اثبات کند آیا مصرف بیوتین در افرادی که دچار کمبود نیستند باعث رشد بهتر موها می شود یا خیر. علاوه بر بیوتین سایر ویتامین‌های گروه B نیز برای سلامت مو مفید هستند. ویتامین های گروه B به ساخت گلبول های قرمز خون کمک می کند. گلبول های قرمز خون اکسیژن را با خود به سراسر بدن حمل می کنند.
همچنین بسیاری از مواد مغذی از طریق خون به سلول های بدن می رسند بنابراین اکسیژن و مواد مغذی بیشتری به ناحیه سر رسیده و به رشد موها کمک بزرگی می کند.
ویتامین B در بسیاری از منابع غذایی از جمله غلات کامل، بادام، گوشت، ماهی، غذاهای دریایی و سبزیجات دارای برگ سبز به وفور یافت می شود. منابع غذایی حیوانی مانند گوشت قرمز  منبع غنی ویتامین B12 می باشند.
پزشکان به افرادی که رژیم غذایی گیاهخواری دارند توصیه می کنند حتماً از مکمل های حاوی ویتامین B12 استفاده کنند زیرا این ویتامین فقط از طریق منابع غذایی حیوانی تامین می گردد. مصرف مکمل های ویتامین B می‌تواند برای سلامت و رشد مو مفید باشد.

ویتامین C

ویتامین C یک ویتامین محلول در آب است. این ویتامین یک آنتی‌اکسیدان قوی است که از سلول ها در برابر رادیکال های آزاد محافظت می کند. ویتامین C یکی از ویتامین های مهم و ضروری برای بدن است. بدن انسان برای تولید پروتئینی به نام کلاژن به ویتامین C نیاز دارد. کلاژن بخش مهمی از ساختار مو است. علاوه بر این برای جذب آهن وجود ویتامین C ضروری است. آهن یکی از مواد معدنی لازم و ضروری برای رشد مو محسوب می‌شود.
از منابع غنی ویتامین C می توان به: توت فرنگی، فلفل دلمه ای و انواع مرکبات اشاره ‌کرد. مکمل‌های ویتامین C به صورت های مختلف در داروخانه ها موجود است.

ویتامین D 

ویتامین D یکی از ویتامین‌های محلول در چربی است. این ویتامین در سلامت استخوان ها نقش بسیار مهمی ایفا می کند.  ویتامین D در رشد و سلامت مو نیز نقش مهمی دارد. تحقیقات نشان می دهد که ویتامین D به تولید فولیکول های جدید مو کمک می کند. فولیکول مو در واقع کیسه‌ لوله مانندی است که مو داخل آن تشکیل شده و از پوست سر بیرون می آید. این طور که به نظر می رسد ویتامین D در ایجاد و رشد مو نقش دارد. اما اغلب تحقیقات بر روی گیرنده‌های ویتامین D معطوف  شده اند بنابراین نقش عملی ویتامین D بر رشد مو ناشناخته باقی مانده است. اما چیزی که روشن است این است که این ویتامین  در رشد مو نقش بسیار مهمی دارد.
کمبود ویتامین D با آلوپسی یا کچلی ارتباط مستقیم دارد. پزشکان معتقدند که اغلب مردم دچار کمبود ویتامین D هستند و بنابراین توصیه شده  افراد با توجه به سن و جنس از مکمل های ویتامین D و اندازه توصیه شده استفاده کنند. مصرف بیش از حد مجاز ویتامین D باعث ایجاد مشکلاتی در سلامتی فرد می‌شود. بنابراین برای اطلاع از دوز مناسب مصرف مکمل ویتامین D حتماً با پزشک یا داروساز مشورت کنید. پوست بدن انسان وقتی در مقابل تابش نور خورشید قرار می گیرد قادر است طی فرآیندی  ویتامین D تولید کند.
منابع غذایی غنی از ویتامین D نیز عبارتند از: ماهی های چرب ،روغن کبد ماهی، برخی از انواع قارچ ها و برخی از مواد غذایی غنی شده.

ویتامین E

  
ویتامین E یکی از ویتامین‌های محلول در چربی است. ویتامین E مانند ویتامین C یک آنتی اکسیدان قوی محسوب می‌شود که از آسیب به سلول ها به دلیل وجود رادیکال‌های آزاد جلوگیری می کند. نتایج جالب یک مطالعه بر روی تعدادی از افراد نشان داد که عده‌ای از این افراد که به مدت 8 ماه مکمل های ویتامین E مصرف کرده بودند حدود 34.5 درصد افزایش رشد مو داشتند. در این مطالعه که روی دو گروه افراد انجام شد به یک گروه مکمل ویتامین E و به گروه دیگر دارونما داده شد و نتیجه حاصله نشان داد گروهی که مکمل ویتامین E مصرف می‌کردند 34.5 درصد افزایش رشد مو داشتند در حالی که گروهی که از دارونما استفاده می‌کردند تنها 0.1 درصد افزایش رشد مو داشتند.
منابع خوراکی ویتامین E عبارتند از: دانه‌های آفتابگردان، بادام، اسفناج و آووکادو. برای تعیین دوز مناسب مکمل های ویتامین E بهتر است با پزشک یا داروساز مشاوره نمایید.

آهن 

آهن یکی از مواد معدنی ضروری برای بدن انسان است که به تولید و ساخت گلبول های قرمز خون کمک می کند. گلبول های قرمز خون اکسیژن را با خود حمل کرده و به سلول های بدن می رساند. خون رسانی بهتر به ناحیه سر به دلیل اینکه اکسیژن و مواد مغذی بیشتری به سلول‌های این ناحیه می رسد باعث رشد بهتر مو می شود.
آنمی فقر آهن که نوعی کم خونی به دلیل کمبود آهن می باشد یکی از دلایل مهم ریزش مو محسوب می شود. این نوع ریزش مو در زنان شایع تر است.
برخی مواد غذایی غنی از آهن عبارتند از: گوشت قرمز، تخم مرغ، اسفناج و عدس.
پزشکان به خانم ها به خصوص در سنین قبل از یائسگی توصیه می کنند مکمل های حاوی آهن مصرف کنند زیرا به دلیل قاعدگی و از دست دادن خون به صورت ماهیانه اغلب زنان در سنین باروری دچار کمبود آهن هستند. برای تعیین دوز مناسب مکمل های حاوی آهن حتماً با پزشک یا داروساز مشورت نمایید.

روی یا زینک

روی یک ماده معدنی است که نقش مهمی در بافت، رشد و ترمیم مو ایفا می‌کند. همچنین روی یا زینک به کارایی بهتر غدد ترشح کننده چربی اطراف فولیکول های مو کمک می کند. یکی از علائم شایع کمبود روی یا زینک در بدن ریزش مو است. مطالعات نشان می‌دهند که مصرف مکمل‌های حاوی روی به طور قابل توجهی ریزش مو ناشی از کمبود روی را کاهش می دهد. البته برخی از گزارشات حاکی از آن است که مصرف بیش از حد مجاز روی می تواند منجر به ریزش مو شود. بنابراین نباید روی را بیش از حد مجاز مصرف کرد.
منابع غذایی که سرشار از روی هستند شامل: صدف، گوشت گوساله، اسفناج، جنین گندم، دانه کدو حلوایی و عدس می باشد.

پروتئین 

مو تقریباً به طور کامل از پروتئین ساخته شده است. مصرف مقدار لازم پروتئین برای رشد مو ضروری است. مطالعاتی که روی حیوانات انجام شده ثابت کرده که کمبود پروتئین ممکن است باعث کاهش رشد مو و حتی از دست دادن مو شود. کمبود پروتئین در کسانی که تغذیه مناسبی دارند به ندرت مشاهده می شود.

در هنگام خرید ضد آفتاب چه نکاتی را در نظر بگیریم؟

انواع مختلفی از محصولات ضدآفتاب در بازار وجود دارد: لوسیون، کرم، پماد، ژل، اسپری، بالم لب، استیک و …
قطعا شما به دنبال ضدآفتاب خوب می گردید. اما تنوع زیاد محصول، ممکن است شما را دچار سردرگمی کند. در این قسمت از مجله داروخانه به شما کمک می کنیم که هنگام خرید ضدآفتاب به چه نکاتی توجه کنید.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”ابتدا نوع پوست خود را بدانید” woodmart_css_id=”603213081aa43″ title_width=”100″]

محصولات متنوعی مختص هر نوع پوست وجود دارد.

پوست خشک

دنبال ضدآفتابی باشید که مرطوب کننده داشته باشد. بهتر است از ضدآفتاب های سنگین تر مانند کرم استفاده کنید.
از اسپری ضدآفتاب استفاده نکنید؛ آنها معمولا حاوی الکل هستند و می توانند پوست را خشک تر کنند.

پوست نرمال

اکثر فرآورده ها برای این گروه قابل استفاده است و انتخاب محصول بیشتر به سلیقه فرد، قیمت و بافت ضدآفتاب بستگی دارد.

پوست چرب

از ترکیبات سبک و ژلی و آنهایی که بر پایه آب هستند، استفاده کنید. ضدآفتاب هایی که بدون چربی و غیرکمودوژون زا هستند، انتخاب بهتری برای شما هستند. عبارت غیرکمودوژن زا به این معناست که ترکیبات موجود در محصول منافذ پوست شما را نمی بندد و باعث ایجاد آکنه نمی شود.

پوست مختلط

برای افرادی که پوست مختلط دارند توصیه می کنیم از ضدآفتاب های مخصوص پوست چرب استفاده کنند. این گروه بهتر است قبل از مصرف ضدآفتاب، از یک مرطوب کننده سبک برای نواحی چرب و از یک مرطوب کننده سنگین برای قسمت های خشک صورتشان استفاده کنند.

پوست حساس

این گروه بهتر است از ضدآفتاب های فیزیکی مانند زینک اکسید و تیتانیوم دی اکسید که جذب پوست نمی شوند و آن را تحریک نمی کنند، استفاده کنند. همچنین استفاده از محصولات بدون الکل و فاقد بو در این افراد کمک کننده است.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”دوست دارید ضدآفتاب شما چه بافتی داشته باشد؟” woodmart_css_id=”603213b388919″ title_width=”100″]

به این فکر کنید ترجیح می دهید چه نوع محصولی را روی پوست خود استفاده کنید. حسی که بعد از استفاده از محصولات مختلف به شما دست می دهد متفاوت است. البته حتما باید نوع پوست خود را نیز در نظر بگیرید. به طور مثال، افرادی که پوست خشک دارند اگر از ضدآفتاب ژلی استفاده کنند رطوبت مورد نیاز پوستشان تامین نمی شود.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”ضدآفتاب را برای کدام قسمت از بدن می خواهید استفاده کنید؟” woodmart_css_id=”603214454a208″ title_width=”100″]

برای بدن معمولا از اسپری های ضدآفتاب استفاده می شود زیرا کاربرد آن آسان تر است. اما این اسپری ها، برای صورت مناسب نیستند؛ چون ممکن است مقداری از آن را تنفس کرده و یا وارد چشم شود. در صورتی که ضدآفتاب دیگری در دسترس نیست می توانید مقداری از آن را کف دست خود اسپری کنید و بعد استفاده کنید.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”SPF ضدآفتاب چقدر باشد؟” woodmart_css_id=”603214ab71b70″ title_width=”100″]

بسیاری از افراد گمان می کنند که هر چه عدد SPF بیشتر باشد محافظت در برابر آفتاب بیشتر است. در حالی که این تصور کاملا اشتباه می باشد؛ SPF 15، 93 درصد، SPF 30، 97 درصد و SPF 50، 98 درصد محافظت در مقابل اشعه UVB خورشید محافظت ایجاد می کند. پس محافظت دو برابر شدن SPF، نشان دهنده محافظت دو برابری از پوست شما نیست و اثر آن بسیار جزئی است. اگر مقدار کافی ضدآفتاب مصرف کنید، SPF 15 و یا 30 مناسب می باشد. 

چرا استفاده از SPF های بالا (مثلا 100) توصیه نمی شود؟

سازمان غذا و داروی آمریکا توصیه کرده است عدد SPF به 60 کاهش یابد. در SPF های بالاتر ممکن است فرد گمراه شود و تصور کند که محافظت کاملی در برابر آفتاب دارد و خود را بیشتر درمجاورت اشعه UV قرار دهد. در صورتی که SPF بالا، هیچ گونه محافظتی در برابر اشعه UVA  ایجاد نمی کند؛ در نتیجه  فرد بیشتر در معرض اشعه UVA و آسیب های ناشی از آن قرار می گیرد. در ادامه بیشتر به این مسئله پرداخته می شود.
– احتمال جذب پوستی ضدآفتاب های شیمیایی در SPF های بالاتر بیشتر است چون مواد موثره در فرآورده بیشتر است.
– ضدآفتاب هایی با SPF های بالاتر ممکن است حالت چسبناک داشته باشد و خیلی خوب روی پوست پخش نشوند.

عدد SPF به تنها کافی نیست!!!

جالب است که بدانید عدد SPF فقط محافظت در برابر اشعه UVB را نشان می دهد. در حالی که UVA هم می تواند به پوست شما آسیب برساند بدون اینکه احساس سوختگی کنید.

بنابراین محافظت در برایر UVA که به لایه های عمیق تر پوست نفوذ می کند، بسیار مهم است. ضد آفتابی را انتخاب کنید که عبارت “broad-spectrum” روی آن درج شده باشد؛ به این معنی که ضدآفتاب پوست شما را دربرابر هر دو اشعه UVAو UVB محافظت می کند.
عدد PA که روی برچسب برخی ضدآفتاب ها وجود دارد، مقدار محافظت ضدآفتاب، در برابر اشعه UVA را نشان می دهد. PA+++ بیشترین محافظت را در برابر UVA ایجاد می کند.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”ضدآفتاب گران تر بهتر است؟” woodmart_css_id=”603216d2c4cbe” title_width=”100″]

ضدآفتاب گران تر لزوما از پوست شما بیشتر محافظت نمی کند. اگر چه استفاده از برخی برندها، بو یا حس بهتری ایجاد می کند اما اثر بهتری ندارد.
بسیاری از افراد ضدآفتاب گرانی می خرند اما مقدار کمی از آن استفاده می کنند. فراموش نکنید ضدآفتاب وقتی می تواند بهترین اثر محافظتی را داشته باشد که مقدار مناسبی از آن استفاده شود و هر دو ساعت یک بار تجدید شود.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”ضدآفتاب مقاوم به آب برای چه افرادی است؟” woodmart_css_id=”603217326986d” title_width=”100″]

اگر زیاد عرق می کنید (مثلا ورزش کردن) و یا شنا می کنید، یک محصول مقاوم به آب تهیه کنید. ضد آفتاب هایی که واژه های “water resistance” و “very water resistance” روی آنها قید شده باشد می توانند به ترتیب 40 و 80 دقیقه پوست را هنگام شنا در برابر آفتاب محافظت کنند. به یاد داشته باشید این نوع ضدآفتاب ها نیز، در مجاورت با آب یا عرق شسته می شود و بعد از زمان گفته شده، باید پوست خشک شود و مجدد از ضدآفتاب استفاده شود. نکته دیگر اینکه، هیچ ضدآفتابی وجود ندارد که کاملا در برابر آب مقاوم باشد و ادعای محصولات موجود در بازار، بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”مرطوب کننده، کرم پودر و یا پنکیک SPF دار را می توانم جای ضدآفتاب استفاده کنم؟” woodmart_css_id=”603217920def1″ title_width=”100″]

خیر-این کرم ها به طور مکمل می توانند به محافظت از پوست در برابر آفتاب کمک کنند اما به هیچ عنوان نمی توانند جایگزین ضدآفتاب شوند.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”آیا اسپری یا پودر ضد آفتاب به خوبی انواع کرمی است؟” woodmart_css_id=”603217ce2bf42″ title_width=”100″]

صرف نظر از اینکه پوست شما چقدر عالی به نظر می رسد، سطحی صاف نیست. پوست همه ما دارای برآمدگی و فرورفتگی های زیادی است. این بدین معناست که ضد آفتاب باید کاملا بر روی پوست مالیده شود تا این برآمدگی و فرورفتگی ها را بپوشاند. استفاده از پودر یا اسپری ضد آفتاب، احتمالاً تمام سطح پوست را پوشش نخواهد داد و مشخص نیست افراد بتوانند مقدار کافی از آن را بر روی پوست خود استفاده کنند. در نتیجه نمی توان گفت اسپری یا پودرهای ضد آفتاب حفاظت یکسانی با انواع کرمی فراهم می کنند. از طرف دیگر، خطر استنشاق آنها هنگام استفاده، مسئله مهم دیگری است.

[woodmart_title align=”right” style=”simple” css_animation=”fadeInLeft” title=”ضدآفتاب فیزیکی یا شیمیایی: کدام بهتر است؟” woodmart_css_id=”6032194c75d4e” title_width=”100″]

خیلی افراد وقتی اسم ماده شیمیایی می آید فکر می کنند برای بدن مضر هستند و نباید از آنها استفاده کنند. به یاد داشته باشید اصطلاح فیزیکی و شیمیایی در ضدآفتاب ها، فقط به نحوه عملکرد ضدآفتاب اشاره می کند. ضدآفتاب های فیزیکی اشعه های خوشید را منعکس و ضدآفتاب های شیمیایی آنها را جذب می کنند.
ضدآفتاب های فیزیکی مانند تیتانیوم دی اکسید و زینک اکسید، اگر به تنهایی استفاده شوند احساس سنگینی روی پوست ایجاد کرده و عمدتا ذرات سفید روی پوست به جا می گذارند. برای حل این مشکل، ذرات آنها را ریزتر می کنند و اغلب همراه فیلترهای شیمیایی استفاده می شوند. پس اغلب ضدافتاب ها از ترکیب چند فیلتر فیزیکی و شیمایی تشکیل شده اند.

[woodmart_title size=”large” align=”right” style=”bordered” css_animation=”fadeInDown” title=”نکات مهم دیگر در انتخاب ضدآفتاب” woodmart_css_id=”60321a46497e2″ title_width=”100″]
  • ضدآفتاب هایی که سبک تر هستند برای مناطقی که مو دارند (مثل ریش) بهتر است.
  • اگر پوست شما نسبت به ضد آفتابی که قبلا استفاده می کردید حساس است، ضدآفتاب دیگری را امتحان کنید. همه ضدآفتاب ها از مواد یکسان تولید نشده اند. می توانید ابتدا مقداری از ضدآفتاب را پشت گوش خود تست کنید و در صورتی که حساسیت ایجاد نشد روی پوست صورت استفاده کنید.
  • اگر جز آن دسته افرادی هستید که به PABA حساسیت دارید. محصولی را انتخاب کنید که حاوی ماده مذکور نباشد.
  • استیک های ضدآفتاب، بیشتر مناسب لب و بینی هستند.